Wie wij zijn

Jacqueline Hospers

We kunnen allemaal gelukkig zijn. Zowel in ons werk als privé. Dat kan als we meer naar ons hart luisteren. Het is tijd voor nieuwe waarden als vriendelijkheid, aandacht en compassie. Het enige wat we willen is gelukkig zijn. En dat ligt in ieders bereik.

Lees hieronder mijn verhaal.

In mijn jaren als management consultant bij een adviesbureau, projectleider en manager bij een grote bank heb ik het altijd prima naar mijn zin gehad. De functies en rollen die ik bekleedde gaven mij steun en zekerheid. Ik opereerde naar wat ik dacht dat de functie van me vroeg. Ik kon me prima aanpassen en het jargon van de zakenwereld heb ik me eigen gemaakt. Ik deed mee.

Ik was in staat mijn eigen carrière vorm te geven en die zat in de lift. Bonussen, lease auto, mooie kleding. Ik zocht zelf steeds mijn volgende klus uit. Totdat onze privé situatie de ons met de neus op de feiten drukte. Onze 4 kinderen hadden ons nodig en niet de oppas, tuinman en schoonmaker.

In drie weken tijd hebben mijn man Bart en ik samen besloten dat het tijd voor mij was om mijn carrière even vaarwel te zeggen.

In die jaren dat ik thuis was heb ik drie hele belangrijke dingen gedaan, die mijn leven voorgoed zou veranderen: 1.voor de kinderen en het huishouden gezorgd (het dankbaarste wat ik ooit heb gedaan) 2.mijzelf (spiritueel) ontwikkeld (de mooiste inzichten zijn hier ontstaan) 3.op zoek gegaan naar antwoorden op de vraag waarom mensen zo moeilijk meegaan in veranderingen (dat is toch mijn vak)

Veranderen was mijn werk en ik ben heel veel weerstand tegen veranderingen ontmoet, met allerlei ongemakken van dien. Hoe zou ik dat kunnen veranderen? Ik wist het antwoord niet. Ik had zelf allerlei trainingen en management cursussen gevolgd en de inzichten braaf toegepast, maar het lukte mij ook niet goed genoeg. Stel dat ik terug zou gaan naar de bank waar ik werkte. Wat zou daar dan nodig zijn om mensen te laten inzien dat veranderen de enige constante is en dat het nodig is om daar mee om te kunnen gaan.

Mijn zoektocht liep langs verschillende paden die mij enorm uit mijn comfort zone haalden. Ik heb gechant, gemediteerd, allerlei oefeningen gedaan, mensen zien trillen en huilen en lachen, pijn ter plekke weg zien gaan bij mensen. Zelf bij mensen pijn weggenomen, gemberthee gedronken en op sloffen in een retraitecentrum gelopen. Ik heb heel veel boeken gelezen, veel mensen gesproken en ervaringen met ze gedeeld. Al die dingen die ik heb gedaan hebben mij diepe inzichten in mijzelf gegeven en laten zien waarom ik hier ben: laten inzien dat de wereld geweldig is. Vanaf nu noem ik mijzelf Eye Opener en is Mediteren in Maatpak het resultaat.

Iedereen kan het verschil maken, als je maar weet vanuit welke plek je dat kunt doen en de moed hebt ervoor te gaan.

Bart Boschman

In mijn persoonlijkheid verenig ik de wereld van de spiritualiteit en de wereldvan de zakelijkheid. Mijn ouders hadden een spiritueel centrum dus ik ben ermee opgegroeid, ik studeerde filosofie met bijvakken theologie en psychologie en werk nu al ruim 17 jaar in de zakelijke dienstverlening aan het veranderen en ontwikkelen van organisaties.

Als consultant, later project-, programma- en interim-manager heb ik in mijn werk de ontwikkeling mogen meemaken dat projecten hun resultaten niet meer alleen opleverden maar ook netjes gingen implementeren. Projecten werden mede verantwoordelijk gemaakt voor het gebruik van de projectresultaten. Gaandeweg werd daarbij meer aandacht gegeven aan het ‘draagvlak’ van implementaties. Natuurlijk heb ik daaraan meegedaan. Ik vond het een goede ontwikkeling en dat vind ik nog steeds.

Toch heb ik mogen ervaren dat soms keurig uitgewerkte implementaties konden falen terwijl soms half-afgewerkte of onaffe projecten volledig slaagden in hun opzet. Dat bracht mij tot het besef dat het succes van veranderingen niet enkel opgelegd kan worden aan organisaties, er moet ook iets als een voedingsbodem zijn.

Alle methodieken die ons tot voor kort ter beschikking stonden hebben gemeen dat zij duwstijlen zijn. Zij duwen de verandering de organisatie in. Ook een deelproject communicatie en draagvlak, blijft steken in een duwstijl. Wat nog miste was een trekstijl van veranderen. De methodiek, die ertoe leidt dat de organisatie de verandering gaat wensen en absorberen. Die methode hebben Jacqueline Hospers en ik, samen ontwikkeld en wij noemen het; Mediteren in Maatpak.

Ik heb geleerd dat het succes van grote veranderingen gedragen wordt door mensen die zich persoonlijk committeren aan de gestelde doelen. Hoe meer dat er zijn en hoe meer deze mensen verspreid zijn in de verschillende lagen en afdelingen van een organisatie, hoe groter het aanpassingsvermogen van een organisatie. Ja, het is van belang dat een organisatie een missie en visie heeft. Ja, het is eveneens van belang dat er de plaats en het belang van onderdelen van de organisatie middels een systeemtheoretische benadering geduid worden. En nadat dit gedaan is, moeten er mensen zijn die dit begrijpen en die zich vervolgens persoonlijk verbinden aan onderdelen ervan. Omdat zij vanuit zichzelf willen dat die onderdelen slagen.

Dat laatste is wat mediteren in maatpak bijdraagt, wij koppelen de persoonlijke toegewijdheid van medewerkers aan de organisatiedoelstellingen. Het vertrekpunt daarbij is een win-win-situatie. Ik wordt er blij van als mensen en organisaties hun doelen halen. Het geeft mij vreugde wanneer het gelukt is de puzzel zo te leggen dat zowel de organisatie als de medewerkers verder geholpen zijn in hun ontwikkeling. Ertoe doen, door de wereld beter te maken! Dat is wat mij drijft.

De grote kracht van mij is dat ik in staat ben om groepen mensen te verbinden naar een doelstelling of een missie. Ik krijg mensen in beweging met eerlijkheid, transparantie en aanstekelijk enthousiasme. Met humor en tomeloze energie breng ik prikkels in de organisatie teweeg waardoor ook de moeilijkste periodes draaglijk worden.

In een van mijn laatste opdrachten kwamen verschillende mensen, die door mij overbodig werden, me op hun laatste werkdag bedanken voor de openheid, voor de transparantie en voor de eerlijke kans die iedereen gekregen had. Zelfs de moeilijke situatie dat we van ruim 60% van de medewerkers afscheid moesten nemen, was draaglijk geworden.